فقر ذاتی انسان از منظر قرآن/ ۳
پیوند «استغناء» و «طغیان» از نگاه قرآن
مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در گفتار سوم سلسلهمباحث «فقر ذاتی انسان از منظر قرآن کریم» با استناد به آیات ششم و هفتم سوره علق و آیه پانزدهم سوره فاطر، رابطه علت و معلولی میان احساس بینیازی از خداوند و طغیان را تبیین کرد.
به گزارش پاداش خبر، حجتالاسلام والمسلمین عباداله فضلیانکاری، مسئول نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در گفتار سوم از سلسلهمباحث تخصصی با عنوان «فقر ذاتی انسان از منظر قرآن کریم» با تأکید بر آیه شریفه «إِنَّ الْإِنْسَانَ لَیَطْغَیٰ أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَیٰ» به بررسی پیوند میان «استغناء» و «طغیان» پرداخته و ارتباط آن را با آیه ۱۵ سوره مبارکه فاطر «يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ» مورد واکاوی قرار داده است که مشروح آن را در ادامه میخوانیم:
همانطور که قبلاً اشاره کردم یک رابطهای بین معرفت و فقر ذاتی وجود دارد؛ به این صورت که هرچه انسان آگاهتر و بامعرفتتر باشد از منظر قرآن کریم فقیرتر و محتاجتر نسبت به خداوند خواهد بود و بالعکس هرچه جاهلتر و ناآگاهتر باشد، احساس بینیازی و استغناء در او بیشتر خواهد بود. همانطور که معرفت و شناخت ما را به فقر وجودی و نیاز ذاتیمان میرساند؛ استغناء و احساس بینیازی هم ما را به سرکشی نسبت به فرامین الهی میرساند. بنابراین تأمل بیشتر درباره پیوند میان احساس بینیازی و طغیان برای رسیدن به مقصد و حرکت درست در این زمینه ضروری است.
"
منبع: ایکنا
ارسال دیدگاه